ปีที่ผ่านๆมานี่ มีหนังและมีการ์ตูนหลายเรื่อง ที่นำเสนอออกมาในรูปสามมิติ ล่าสุดที่ก็ Avarta (2009) ที่ ณ วันนี้ก็กว่า billion ดอลล่าร์แล้ว ที่แม้ว่าจะได้รับการโจมตีอย่างหนักถึงเนื้อหาที่ไม่ค่อยเข้ากับศักยภาพกับเทคโนโลยีในการนำเสนอของตัวหนัง เช่นที่ว่าเนื้อเรื่องนั้นใกล้เคียงกับ Pocahontas (1995) ผนวกกับ Dance  with Wolves (1990) แต่ไม่ว่าใครจะว่าอะไรก็แล้วแต่ ผมชอบแฮ่ะ ชอบมากด้วย ที่เอาเรื่องราวที่แม้จะเก่า แต่เกี่ยวกับมนุษย์ ความคิดผ่านมันสมอง จิตใต้สำนึกและธรรมชาติที่มีมิติ ที่แยลยล (”ต้นไม้เพื่อชีวิต และเพื่อนต้นไม้” - อาจารย์ทิพย์สุดา) และที่สำคัญไม่ว่าเทคโนโลยีจะไปไกลแค่ไหน แต่เมื่อใจมันเลว ไม่เคารพต่อสภาพแวดล้อม มันก็แค่นั้น ผมเลยรู้สึกชอบที่มีคนเอาเรื่องเก่าๆมาเล่าใหม่ ผมชอบที่ที่เค้าเอาจอคอมพิวเตอร์เป็นเหมือนแสงเลเซอร์ แต่สามารถหยิบออกมาได้ หรือไอ้หุ่นจำลองที่เป็น virtual ที่เห็นในภาพข้างล่าง

ถ้ายังไม่ได้ไปดูก็ไม่เป็นไรครับ แต่ถ้ามีโอกาสลองดูเป็นสามมิติดู ที่เกริ่นมาซะยาวไม่ใช่จะวิพากษ์วิจารณ์หนังหรอกนะครับ ไม่กล้าแข่งกับ Bioscope ของคุณธิดา ผลิตผลการพิมพ์เพื่อนรักของผมหรอกนะ แต่เอามาเกริ่น เพราะหลังๆมานี่มีหนังดีดี ที่ทำเป็น 3D หลายเรื่อง แล้วก็บังเอิญเมื่อวานอ่านข่าวของ NY Times เอามาลงเกี่ยวกับ TV [...]

ใกล้วันขึ้นปีใหม่อีกครั้งแล้วนะครับ วันนี้เรากลับมาตั้งสติพูดถึงเรื่องความคิดอ่่าน กันสักหน่อยดีกว่าครับ เพราะก่อนที่เราจะข้ามไปสู่ปีใหม่ ยิ่งถ้าเราได้คิดได้นึกถึงสิ่งที่ผ่านๆมา เพื่อเป็นการวางแผนในการเตรียมตัววันข้างหน้า ก็คงจะดีไม่น้อยใช่มั้ยครับ

ผมมีโอกาสได้อ่านและสรุปความเอาจากเวปของอาจารย์เดชา บุญค้ำ ที่ท่านทำไว้ แก่นสาระ-สิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง เลยขอเอามาเล่าสู่กันฟังในเรื่องเกี่ยวกับความคิดที่ท่านเขียนไว้ เรื่อง Critical Thinking นะครับ โดยส่วนตัวคำสองคำ ( Critical + Thinking) นี้ดูเหมือนจะเป็นคำใหญ่สำหรับผม ฟังดูแล้วรู้สึกกลัวๆ หนึ่งกลัวว่าตัวเองจะไม่มีความเข้าใจ มันหมายถึงอะไรกันแน่ และสองกลัวว่าตัวเองคงไม่มีความสามารถด้าน Critical Thinking นี้ แต่ท่านอาจารย์เดชาให้คำจำกัดความไว้น่าสนใจครับและทำให้รู้ว่าเราสามารถฝึกฝนได้ โดยความหมายท่านให้ไว้ว่าเป็น “การคิดเชิงพิจารณญาณ” โดยมีความอธิบายในทำนองที่ เป็นการสอนให้เกิดความคิิดปัญญาด้วยหลักเหตุและผล และไม่ตัดสินชี้ขาดผิดถูก เหมือนอย่างที่มีผู้แปลเป็นภาษาอังกฤษไว้ว่า เป็น การคิดเชิงวิพากษ์ ซึ่งหมายรวมไปถึงการพิจารณาตัดสิน (อันนี้ตัดตอนมาจากข้อเขียนของท่านอาจารย์ล้วนๆนะครับ) ลองเข้าไปอ่านกันดูนะครับ

แล้วถามว่ามันน่าสนใจอย่างไร เอากันตรงๆที่เราในฐานะนักออกแบบก่อนเลย เราควรจะมีการคิดอ่านเชิงพิจารณญาณอย่างมาก การรู้จักคิดรู้จักวิเคราะห์โดยใช้เหตุและผลนี่ ถือเป็นคุณสมบัติที่พวกเราควรมีอยู่แล้วใช่มั้ยครับ แล้วเรามักจะได้รับการบ่มสอนให้ใช้เหตุผลในการคิดการออกแบบ พอมาถึงตอนนี้ คำว่า “เหตุผล” นี่สำคัญว่าเรามักจะหมายถึงอะไรกัน เป็นเหตุผลส่วนตัว เป็นเหตุผลที่ได้ยินมา เป็นเหตุผลจากกฎเกณฑ์ของสังคม กฎธรรมชาติ หรือเป็นเหตุผลฐานความคิดที่อ้างอิง หรือจากอะไรกันแน่ [...]

อย่าเพิ่ง งง ครับ คำนี้ cymatics พอดีผมมีโอกาสไปเจอะเรื่องราว การออกแบบน่าสนใจมาอีกแล้ว ที่ TED วันนี้เลยเอาวีดีโอสั้น 4:30 นาทีของคุณ Evan Grant น่าสนใจดีครับ เกี่ยวกับเรื่องเสียงและความสวยงามที่มันผลิตออกมาได้อย่างลึกลับ ถ้าผู้อ่านท่านไหนชอบดนตรีหรือเกี่ยวกับเรื่องเสียงคงคุ้นเคยอยู่แล้วกระมังครับ ส่วนคุณ Evan บอกว่าเค้าเป็น creative technologist ชอบทำงานด้าน installation และก็ศึกษาสิ่งที่เกี่ยวกับธรรมชาติและสิ่งที่แอบซ่อนอยู่

cymatics เป็นคำมาจาก กรีก แปลว่า wave หรือ คลื่น นั่นเอง คำนี้คิดมาจากคุณหมอชาวสวิส Hans Jenn ในราวปี 1967 แต่ในอดีตก่อนโน้นนั้น มีการศึกษาและ ค้นคว้าโดย ดาวินชี่ กาลิเลโอ (1632) และก็นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ Robert Hooke (1680) กับ Ernest Chladni 1787) เคยเห็นคลื่นเสียงที่ทำให้เกิดการสั่นสะเทือน บนพี้นผิวต่างๆใช่มั้ยครับ อย่างเช่นบนผิวน้ำ หรือเศษทรายบนถาดเรียบๆ [...]

บทความสั้นวันนี้ ขอมาแนะนำความคิดสร้างสรรค์อีกแหล่งหนึ่ง ที่ชื่อ KICKSTARTER.COM ที่ผมไปเจอะเจอและฟังมาจากงาน TEDxEast ในหลายอาทิตย์ก่อน แต่อยากมาเขียนเล่าเก็บไว้ครับ เพราะเป็นแหล่งข้อมูลน่าสนใจ

เพราะทุกวันนี้เวลาเราอยากจะทำอะไรก็ดูเหมือนจะต้องพึ่งเงินพึ่งทอง แถมบรรยายกาศด้านเศรษฐกิจก็ยังฝืดเคือง ใครจะกล้าลงทุนหรือให้ยืมเงิน อย่างในสมัยที่ internet รุ่งเรื่องในช่วงกลาง 1990’s  มีระบบเงินทุนที่หลั่งไหล angle, venture capitals หรือ นักลงทุนต่างๆ  ก็ทำให้เกิดความล่มจมมามาก และในปัจจุบันจึงต้องมีความรอบคอบอย่างมากๆ แต่ถึงกระนั้น นักออกแบบเล็กๆ(หรือใหญ่ๆ) อย่างพวกเรา จะไปหาเงินทองหรือติดต่อได้จากไหนกัน ไม่มีคนรู้จัก โกงใครก็ไม่เป็น (และไม่ควรสนับสนุน)
ยุคสมัยมันเปลืี่ยนไป ความสนใจเฉพาะสามารถเกิดในกลุ่มก้อน (community oriented) ก็มีมากขึ้น การติดต่อสื่อสารก็มากและเร็วมากขึ้น ดังนั้นด้วยแนวความคิดเหล่านี้ KICKSTARTER จึงเกิดขี้น โดยคุณ Perry Chen และพรรคพวก ได้สร้าง online community/plat form ถือเป็นเวทีที่ช่วยโปรโมทคนที่มีความคิดดีๆ อยากทำโปรเจคที่น่าสนใจแต่ไม่มีตังค์ มาประกาศหาคนสนใจร่วมลงทุน โดยจะมีช่วยแค่เล็กๆน้อยๆ แต่จากมวลมากในชุมชนอินเตอร์เนต โดยนักคิดอาจจะ offer อะไรให้เป็นสิ่งตอบแทน อย่างบางตัวอย่างคน อยากไปท่องเที่ยวดู [...]

ถึงแม้เราจะรู้ว่าการเรียนการศึกษาไม่จำเป็นต้องอ้างอิงมาจากตำราหรือเข้าไปเรียนในโรงเรียนอย่างเดียวก็ได้ เพราะเราอาจจะได้มาจากการฝึกฝนเอง การทำงานกับ masters ก็ได้ และเราก็เห็นผู้ประสบความสำเร็จที่เป็นนักมวยนักออกแบบที่มีความสำเร็จมานักต่อนัก แต่บทความ Design Schools แต่ละตอนในที่นี่ จะเอาเรื่องราวสั้นๆ ที่เกิดขึ้นในโรงเรียนการออกแบบ โดยจะเน้นที่เค้าเรียนรู้อะไรกัน แล้วสูตรผสมในนั้น ปั้นก่อให้เกิดความสำเร็จได้มากหรือน้อยได้แค่ไหน จริงๆเป็นการที่ผมไปแอบดู และแอบอ่านจากชาวบ้าน ว่าเค้าทำอะไรกัน แล้วผมเอามานินทาต่อ แต่นินทาแบบให้ได้”ความ” ไม่ลบหลู่
และแน่นอนโรงเรียนแรกที่ผมขอเอามาเห่อแนะนำก่อนเลย เพราะเพิ่งเสียสตางค์ $20 เข้าไปดู นิทรรศการของเค้ามา การเอามาแจกๆ ความรู้กันไปผมจะได้รู้สึกว่า ค่าของเงินตรงนั้น มีค่ามากขึ้นอีกหน่อยนึง  โรงเรียนนี้ก็คือ Bauhaus (หรือแปลว่า Building House)
ที่ก่อตั้งมาในช่วง 1919 ถึง 1933 อยู่ในประเทศเยอรมัน แบ่งออกเป็นสามช่วงโดยการเริ่มต้นจาก Walter Gropius (ที่ Weinmar 1919-25) ไปสู่  Hannes Meyer (ที่ Dessau 1925-30) และสามปีสุดท้่าย Mies van der Rohe (ที่ [...]

หลังจากที่ได้รู้จักกับการประเมินและการวัดความเป็นสีเขียวของอาคารในต่างประเทศไปกันบ้างแล้ว คราวนี้มาทำความรู้จักเกี่ยวกับ เกณฑ์การวัดหรือการประเมินความเป็นสีเขียวของอาคารแบบไทยๆ ของเรากันบ้าง มีการกล่าวว่าการเลือกใช้การแบบการประเมิณที่ดี ควรจะเป็นการใช้ที่เป็นของในส่วนท้องที่นั้นๆ ถึงจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด โดยเฉพาะเกณฑ์ที่พัฒนาตามหลักการ ของพื้นที่ภูมิอากาศท้องถิ่นนั้นๆ เพราะอาคารและบ้านเรือนของเรานี้อยู่ในภูมิภาคร้อนชื้น การจะไปเอาแบบประเมิณการวัดของประเทศหนาวมาใช้ โดยตรง ก็คงจะไม่ถูกต้องหรือได้รับความเที่ยงตรงนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งแบบการประเมินที่ไม่ได้รับการปรับปรุงให้เหมาะสมกับท้องที่ของประเทศไทยเสียก่อน (เปรียบเสมือนกับการเอาลิ้นคนต่างชาติมาวัดมาตรฐานความอร่อยของอาหารไทย)

แต่เนื่องจากมาตรฐานเพื่อเป็นการวัดระดับความเป็นสีเขียวทีีมีนั้น ได้เกิดขึ้นและพัฒนามาในต่างประเทศก่อน การเริ่มต้นในประเทศไทยเราได้มีนำเอาของบต่างชาติมาปรับปรุง โดยมีหน่วยงานของภาครัฐกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนรักษ์พลังงาน (พพ.) กระทรวงพลังงานในขั้นต้น ที่ได้มอบหมายให้คณะผู้วิจัยจากคณะสถาปึตกรรมศาสตร์และสถาบันวิจัยพลังงานต่างๆ โดยศึกษาและวิจัยจากระบบที่คล้ายๆกันกับระบบของ LEED – Leadership in Enery and Environmental Design ของสหรัฐอเมริกาโดย USGBC (US Green Building Council) มาใช้เป็นเกณฑ์ประเมินอาคารในขั้นแรก ซึ่งเรียกว่า TEEAM (Thailand Energy and Environemtnal Assessment Method)
โดยแบ่งประเภทเป็น อาคารพักอาศัยและอาคารพาณิชย์ โดยมุ่งเน้นการออกแบบตัวอาคารและ สภาพแวดล้อมอาคาร ที่จะส่งเสริม ให้เกิดการประหยัดพลังงาน และไม่สร้างผลกระทบเชิงลบต่อสิ่งแวดล้อม ในช่วงแรกนั้น เป็นการประเมินโดยการให้คะแนน เป็นหมวดๆ [...]

เรามาทำความรู้จักเกี่ยวกับ เกณฑ์การวัดหรือการประเมินความเป็นสีเขียว หรือที่จะนำไปสู่ความเป็นสีเขียวของอาคารและบ้านเรือนของเรา ว่าทำได้อย่างไรบ้าง และมีบ้านเมืองไหนบ้างที่มีเกณฑ์การวัดเหล่านี้บ้าง อย่างเป็นที่รู้กันดีว่าการนำไปสู่ความเป็นบ้านเมืองสีเขียวของบ้านเมืองนั้นมีกันให้เห็นกันทั่วๆไป แทบจะทั้งโลกเราแล้ว

มาตรฐานเพื่อเป็นการวัดระดับความเป็นสีเขียวนั้น เกิดขึ้นในต่างประเทศหลายๆทศวรรษก่อน เพราะความสงสัยและความกังวลในภาวะโลกร้อนและทรัพยากรธรรมชาติที่เริ่มสูญหายไป และมีผลต่อสภาพแวดล้อม ที่มีผลกับสิ่งมีชีวิตบนโลกมนุษย์นี้ (ที่ไม่ใช่เฉพาะมนุษย์เรา) อาจจะเรียกได้ว่าความกังวลเริ่มนั้น ส่งผลให้ชนชาวตะวันตกเริ่มเกิดความตื่นตัว และเริ่มสร้างกระแสให้เห็นถึงผลกระทบต่างๆ (โดยเฉพาะระบบปฏิวัติอุตสาหกรรม ที่ส่งผลกระทบต่สภาพแวดล้อมอย่างมาก) จึงเกิดองค์กรต่างๆมากมายที่ตั้งขึ้นเพื่อ ช่วยกันคิดถึงสาเหตุ และการแก้ไข (ที่คาดว่าน่าจะช่วยได้) หรือการให้รางวัลสนับสนุน

ประมาณปีพุทธศักราช 2533 (คศ 1990) องค์กรในสหราชอาณาจักรอังกฤษ (BRE-Building Research Establishment) ได้สร้างมาตรฐานการวัดความยั่งยืนของอาคาร(หรือที่เรียกว่าการประเมิณอาคาร) ที่เรียกว่า BREEAM (BRE’s Environmental Assessment Method) โดยแบ่งความเข้มข้มของสีเขียวหรือความเป็นมิตร ต่อสภาพแวดล้อมเป็นระดับต่างๆ คือ ผ่าน Pass, ดี Good, ดีมาก Very Good และยอดเยี่ยม Excellent และแบ่งไปตามประเภทของอาคาร

ส่วนในสหรัฐอเมริกานำโดย USGBC (US [...]

เมื่อวันก่อนผมนำเอา TED วีดีโอ 6:29 นาทีของคุณ Tom Wujec ซึ่งเป็น fellow อยู่ที่ บริษัท AutoDesk (ที่เรารู้จักกันดีในฐานะ หนึ่งในผู้ผลิตโปรแกรม AutoCAD) ไปฝากให้ดูที่ ออกแบบ : DESIGN facebook page.

โดยวันนี้ผมจะสรุปรายละเอียดให้มากขึ้นอีกสักหน่อยนะครับ ที่ว่าเรามีสมองถึงสามส่วน ที่ช่วยทำให้เราสร้างภาพหรือสิ่งต่างๆ และที่ทำให้มีความหมาย และนับว่าเป็นสิ่งที่น่าสนใจดีโดยเฉพาะกับพวกเรานักออกแบบ ที่จะรู้ว่ามันสมองของเราทำงานอย่างไร เวลาเราคิด คิอย่างไร และประดิษฐ์ประดอยอย่างไร อย่างที่คุณ Tom บอกไว้ว่า เมื่อเรารู้แล้วเนี่ย จะช่วยให้เราทำงานร่วมกับผู้อื่นหรือการวางแผนระบบการคิดได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งๆขึ้นไปอีก อาจจะมีศัพท์แปลกๆทางสมองที่เราไม่คุ้นเคยนัก แต่ก็ไม่ต้องห่วงครับ อ่านผ่านๆไปก่อนก็แล้วกันครับ

จากภาพมันสมองที่เห็นนั้น คุณ Tom บอกว่ามีสามส่วนที่ทำให้เกิดความคิดประติดประต่อกัน เป็นระบบของมันสมองมนุษย์ที่ซึ่งสามารถโยงไยไปสู่การประดิษฐ์รูปภาพ กราฟฟิค animation ที่มีความหมายได้ อีกทั้งในการวิจัยของนัก Cognitive Psychologists (นักจิตวิทยาทางความรู้ความเข้าใจ) บอกไว้ว่ามันสมองของเรานั้นจริงๆแล้ว ไม่ได้มองเห็นโลกอย่างที่เราๆเห็นกัน แต่เป็นการส่งสารและข้อมูลเป็นลำดับข้ันตอนของแบบ”การจำลองจิต” (a series of mental [...]

อย่างที่สัญญาไว้ครับว่าจะนำเอาสิ่งที่ได้จาก TEDxEast มาเล่าให้ฟังคร่าวๆ มีหลายเรื่องน่าสนใจ ต้ังแต่ความคิดสร้างสรรค์เกิดจากอะไร ไปจนถึง “เรา” สามารถทำอะไรได้บ้าง บทความนี้ขอนำเอาเรื่องราวสร้างสรรค์บนถนนหนทางและบ้านเมืองมาเล่าให้ฟังก่อนดีกว่า
เป็นหัวข้อของคุณ Paul Steely White เรื่อง “Livable Streets Movement : Why we battle to reclaim the urban commons from the car” เป็นการรณรงค์ในการช่วยให้มีการเปลี่ยนพื้นที่ว่างบนถนนมาเป็นแหล่งสาธารณะ ที่ไม่ใช่การใข้เป็นที่จอดรถหรือที่วิ่งของรถยนต์ เป็นการกระตุ้นให้ประชาชนรู้ว่าถนนสาธารณะนี่นะ คือของๆพวกเรา เราสามารถใช้เดิน วิ่ง ขึ่จักรยาน ออกกำลังกายหรือไว้ใช้ในการขนส่งสาธารณะเท่านั้น

Transport Alternative (T.A.) เป็นโครงการสนับสนุนให้พวกเราเห็นคุณค่าของถนนหนทางเพื่อประโยชน์แก่สาธารณะสูงสุด โดยปราศจากการใช้รถยนต์ส่วนตัว ที่เริ่มมาตั่งแต่ปี 1973 ซึ่งเป็นช่วงที่อเมริกามีการรณรงค์เรื่องความสะอาดของอากาศ น้ำดื่มน้ำใช้ และสภาพแวดล้อมที่ดี (the Clean Air and Clean Water Act and the [...]

จำ iMac รุ่นแรก all-in-one ที่แจ้งเกิดเมื่อปี 1998 ได้มั้ยครับ
สมัยก่อนผมกับเพื่อนอีกท่านหนึ่ง (อาจารย์เบน) เห่อกันมาก ผมเลยเอา “Bondi Blue” iMac cut out ที่เก็บไว้นานมากและเพิ่งเจอ (มาจาก macworld สมัยโน้น) เอาเป็นของขวัญขำๆ ฉลองแฟนเกิน 100 ท่านที่ Facebook Fan Page แล้วครับ ขอบคุณนะครับ
นำไปตัดเล่นหรือให้ลูกหลานหรือเพื่อนฝูงนะครับ จะ forward ไปให้เพื่อนๆก็ได้ครับ
(iMac cutout) ดาวน์โหลดโดย right click หรือ drag ที่รูปข้างล่างออกไปก็ได้ครับ เป็น jpeg ไฟล์

เราคงจะเห็นกันบ่อยๆนะครับ ถึงที่สิ่งที่เกิดขึ้นในหนัง ที่บางทีก็เลียนแบบมาจากชีวิตจริงบ้าง หรือบางทีก็เป็นการคาดการณ์ในอนาคต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หนังที่ใช้เทคโนโลยีหรือนวตกรรมใหม่ๆที่ล่อตาล่อใจพวกเรา คุณ Pattie Maes จาก MIT Media lab ในบอสตั้น โดยมีศิษย์ที่อยู่ในการดูแล นาย Pranav Mistry นำเอาเครื่องมืออนาคตที่เป็น Projector สวมใส่ติดตัวได้ มาสาธิตให้ดู

เครื่องมือProjector ที่ว่านี้นั้นสามารถช่วยบอกหรือส่งข้อมูลในสิ่งที่เราเห็น เราสงสัย หรือแม้แต่สามารถทำงานตามลักษณะพฤติกรรามเรา หรือภาพที่มันเห็นให้กับเราได้ เช่นการบอกข้่อมูลถึงสิ่งของที่เรากำลังจับต้องหรือทำงานตามพฤติกรรมเราได้ที่เป็นการตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมรอบๆตัวเรา เช่นถ้าเราท่าทางมือเลียนแบบการถ่ายรูป เครื่องมือนี้ก็จะถ่ายรูปให้เรา หรือแม้แต่เราอยากรู้เวลา มันก็สามารถโปรเจคเป็นนาฬิกาที่ข้อมือเราได้  หรือเครื่องคิดเลขบนฝ่ามือ บอกข้อมูลถึงหนังสือ สิ่งของตามร้านค้า ที่เราสนใจ คนที่เราทักทาย และอื่นๆ
ผมลองคิดดูต่อไปอีกหน่อยว่า แค่เราเดินๆตามที่ต่างๆนั้น เราก็สามารถเรียนรู้ประวัติศาสตร์ของเมือง เรียนรู้ตึกที่เราสนใจได้ ของออกแบบชิ้นนี้ของใครทำมาจากไหน ข้อมูลก็คงจะไหลมาเทมา หรือแม้แต่อาจจะสามารถบอกหรือเตือนเรา ในพฤติกรรมที่เรากำลังทำว่าดีหรือไม่ดีต่อสภาพแวดล้อมนั้นๆ ได้
โปรเจคเตอร์ที่ว่านี้สามารถใช้ถ่ายทอดลงไปที่ไหนก็ได้ ราคาที่การ lab ประมาณไว้ก็แค่ $350 เท่าๆกับ iPhone หรือ BB นั่นเอง แต่คงยังต้องมีการผลิตและพัฒนาต่อๆไป ลองดูวีดีโอสั้นๆ 8 นาทีกว่า แต่เป็นนวตกรรมที่มหัศจรรย์และเหลือเชื่อ : [...]

ขออีกเรื่องสั้นๆนะครับ ไปเจอวีดีโอที่ TED.com มา เป็นนักออกแบบหนังสือพิมพ์ชาวโปรแลนด์ คุณ Jacek Utko แถมเคยเป็นสถาปนิกมาก่อนด้วย ทำการปฎิรูป รูปร่างหน้าตาหนังสือพิมพ์ โดยได้แรงบันดาลใจแรกๆ มาจากการที่เค้าไปดู Cirque du Soleil แล้วเลยกลับมาทำสิ่งที่น่าเบื่อให้ตื่นเต้น ที่การออกแบบเป็นทั้งเล่มไม่ใช่เฉพาะปก อารมณ์คล้ายแมกกาซีนหรือposter ได้รับรางวัลระดับโลกมากมาย
มีวีดีโอให้ดูแค่ 6 นาทีลองดูเอานะครับ พูดจาดีมี accent เล็กๆ ไม่ยากมาก ฟังแล้วดีใจมีเพื่อนร่วมโลกอาชีพนักออกแบบ

(เครดิตภาพจากงานของคุณ Jacek Utko โดย เอามาแปะรวมๆกันโดยใช้ Picasa ช่วยและจัดเองอีกนิด และ วีดีโอข้างบนจาก TED.com ครับ)